ویدئو های بخش اوزون تراپی

کلینیک درمان درد به آذین

بدون نیاز به عمل جراحی ، با استفاده ار گاز اوزون و جدید ترین روش های درمان درد

 

  دکتر محمد علی جلیلی

جراح و متختصص ارتوپدی

فلوشیپ بیماربهای شانه و زانو از آلمان

بورد تخصصی از دانشگاه شهید بهشتی

 

  دکتر فرهاد صولت پور

آنستزیولوژیست و متخصص درمان دردهای حاد و مزمن

بورد تخصصی از دانشگاه شهید بهشتی

 تكنيك‌هاي‌ آماده‌ سازي‌ كيج‌

 تنش‌ در همة‌ اجزاي‌ ايمپلنت‌ در اثر استفاده‌ از پيوند قدامي‌ كاهش‌ مي‌يابد، لذا استفاده‌ از پيوند استخمواني‌ به‌ هنگام‌ استفاده‌ از ايمپلنت‌هاي‌ خلفي‌ توصيه‌ مي‌شود. اگرچه‌ جراحان‌ در انتخاب‌ ابعاد و جنس‌ پيوند محدوديت‌ دارند و اغلب‌ آنان‌ قسمتي‌ از استخوان‌ لگن‌ با سطح‌ مقطعي‌ عادل‌ 25 درصد سطح‌ ديسك‌ را بدين‌ منظور انتخاب‌ مي‌كنند، محل‌ قرارگيري‌ پيوند مي‌تواند از ناحية‌ خلفي‌ فضاي‌ بين‌ دو مهره‌ تا ناحية‌ قدامي‌ آن‌ تغيير كند. نتايج‌ اين‌ مطالعه‌ نشان‌ مي‌دهد تنش‌هاي‌ ايجاد شده‌ در ايمپلنت‌ نسبت‌ به‌ محل‌ قرارگيري‌ پيوند بسيار حساسند به‌ طوري‌ كه‌ قرارگيري‌ آن‌ در قسمت‌ خلفي‌، تنش‌ ايمپلنت‌ را به‌ ميزان‌ بسيار زيادي‌ كاهش‌ مي‌دهد. قرارگيري‌ پيوند استخواني‌ در قسمت‌ مياني‌ به‌ نحوي‌ كه‌ هيچ‌ ارتباطي‌ با استخوان‌ متراكم‌ نداشته‌ باشد سبب‌ افزايش‌ شديد تنش‌ در نقاط‌ مختلف‌ ايمپلنت‌ خواهد شد و لذا اين‌ شيوه‌ به‌ هيچ‌ وجه‌ توصيه‌ نمي‌شود. با توجه‌ به‌ نكات‌ فوِ، به‌ كارگيري‌ يك‌ پيوند استخواني‌ با سطح‌ مقطعي‌ در حدود 25 درصد سطح‌ مقطع‌ ديسك‌ در قسمت‌ قدامي‌ فضاي‌ بين‌ دو مهره‌، به‌ صورتي‌ كه‌ قسمتي‌ از آن‌ با استخوان‌ متراكم‌ در ارتباط‌ باشد مناسب‌ترين‌ حالت‌ ممكن‌ است‌. اگرچه‌ تنش‌هاي‌ ايجاد شده‌ در ايمپلنت‌ در اثر تغيير ايجاد پديكل‌ تغييرات‌ چشمگيري‌ نشان‌ نمي‌دهند اما استفاده‌ از پيچ‌هايي‌ كه‌ با قطر بزرگتر، براي‌ پديكل‌هايي‌ كه‌ داراي‌ ابعاد بزرگ‌ هستند مي‌تواند در كاهش‌ احتمال‌ شكست‌ ايمپلنت‌ مؤثر باشد. اين‌ امر به‌ ويژه‌ براي‌ پديكل‌هايي‌ كه‌ داراي‌ طول‌ بزرگتر (در راستاي‌ قدايم‌ - خلفي‌) هستند توصيه‌ مي‌شود. خطاهاي‌ جايگذاري‌ پيچ‌ در اكثر موارد سبب‌ افزايش‌ شديد تنش‌ ماكزيمم‌ ايجاد شده‌ در ايمپلنت‌ مي‌گردند (تنها قرارگيري‌ پيچ‌ در ارتفاع‌ ناصحيح‌ نسبت‌ به‌ مركز پديكل‌، تغييرات‌ اندكي‌ را در تنش‌ ماكزيمم‌ ايمپلنت‌ سبب‌ مي‌شود) لذا توصيه‌ مي‌شود جراح‌ حداكثر تلاش‌ خود را در هنگام‌ جايگذاري‌ پيچ‌ به‌ عمل‌ آورد تا پيچ‌ دقيقاً در موقعيت‌ استاندارد قرار گيرد. در صورتي‌ كه‌ به‌ هر دليل‌ (از جمله‌ وجود تومور در راستاي‌ استاندارد) امكان‌ قرارگيري‌ پيچ‌ در موقعيت‌ توصيه‌ شده‌ وجود نداشتهباشد بايد توجه‌ شود كه‌ قرارگيري‌ پيچ‌ در ارتفاع‌ نامناسب‌، كم‌ خطرتر از قرارگيري‌ آن‌ در زاوية‌ نامناسب‌ است‌. هم‌ چنين‌ قرارگيري‌ پيچ‌ با زاوية‌ كمي‌ به‌ سمت‌ پايين‌ (نسبت‌ به‌ حالت‌ استاندارد)، كم‌ خطرتر از قرارگيري‌ آن‌ در زاوية‌ مشابه‌ به‌ سمت‌ بالاست‌. بنابراين‌ توصيه‌ مي‌شود در صورتي‌ كه‌ كيفيت‌ استخوان‌ در راستاي‌ استاندارد مناسب‌ نباشد، جراح‌ پيچ‌ را با زاوية‌ كمي‌ به‌ سمت‌ پايين‌ جايگذاري‌ كند. اين‌ درحالي‌ است‌ كه‌ بيرون‌ آمدگي‌ پيچ‌ بسيار خطرناك‌تر از ساير خطاهاي‌ جايگذاري‌ بوده‌ و بايد به‌ شدت‌ از آن‌ اجتناب‌ شود.

 

 

   کلینیک به آذین | لیپوساکشن | بادی جت | لیپوست | لیپوماتیک | مامو پلاستی | ابدومینوپلاستی | بوتاکس | اوزون تراپی | ازن تراپی | ازون تراپیازن درمانی | اوزون درمانی

{KomentoDisable}

مطالب اوزون تراپی

مطالب اوزون درمانی