ویدئو های بخش اوزون تراپی

کلینیک درمان درد به آذین

بدون نیاز به عمل جراحی ، با استفاده ار گاز اوزون و جدید ترین روش های درمان درد

 

  دکتر محمد علی جلیلی

جراح و متختصص ارتوپدی

فلوشیپ بیماربهای شانه و زانو از آلمان

بورد تخصصی از دانشگاه شهید بهشتی

 

  دکتر فرهاد صولت پور

آنستزیولوژیست و متخصص درمان دردهای حاد و مزمن

بورد تخصصی از دانشگاه شهید بهشتی

 تغيير شكلهاي‌ ستون‌ فقرات‌

 1- اسكوليوسيس‌

 2- كيفوسيس‌

 1- تغيير شكل‌ اسكوليوسيس‌: اسكوليوسيس‌ يك‌ بيماري‌ نيست‌ بلكه‌ بيشتر يك‌ سمپتوم‌ است‌ كه‌ شامل‌ انحراف‌ ستون‌ مهره‌ به‌ طرفين‌ (انحراف‌ جانبي‌) مي‌باشد. اسكوليوسيس‌ مي‌تواند داراي‌ علل‌ جداگانه‌اي‌ باشد. يا در اثر برخي‌ از بيماريهاي‌ عصبي‌ و يا در اثر ناهنجاريهاي‌ اسكلت‌ عضلاني‌ ايجاد شود.

 انواع‌ متفاوت‌ اسكوليوسيس‌ عبارتند از:

 - اسكوليوسيس‌ منطقة‌ سينه‌اي‌

 - اسكوليوسيس‌ منطقة‌ كمري‌

 - اسكوليوسيس‌ منطقة‌ كمري‌ - سينه‌اي‌

 - اسكوليوسيس‌ گسترده‌ منطقة‌ كمري‌ و سينه‌اي‌

 

 ثابت‌ كننده‌هاي‌ ستون‌ فقرات‌

 انواع‌ ثابت‌ كننده‌هاي‌ ستون‌ فقرات‌

 در شرايطي‌ چون‌ شكست‌هاي‌ فشاري‌ و تلاشي‌، حركت‌ ديسك‌ مهره‌اي‌ به‌ سمت‌ نخاع‌ بعلت‌ تحمل‌ وزن‌ زياد، كرنش‌هاي‌ بيش‌ از حد و جراحتهاي‌ ليگامنتي‌، تومورها و همچنين‌ عوارضي‌ مانند انواع‌ تغيير شكلهاي‌ ستون‌ فقرات‌ مانند اسكوليوسيس‌، كيفوسيس‌، بيمار تحت‌ عمل‌ جراحي‌ قرار مي‌گيرد.

 استفاده‌ از ثابت‌ كننده‌هاي‌ داخلي‌ براي‌ جوش‌ خوردن‌ سريع‌ اجزاي‌ ستون‌ فقرات‌ و افزايش‌ پايداري‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ مي‌باشد.

 وسايل‌ متفاوتي‌ براي‌ ثابت‌ سازي‌ اعضا وجود دارند كه‌ مكان‌ و روش‌ اتصال‌ آنها به‌ سازه‌ استخوان‌ متفاوت‌ است‌. انتخاب‌ ثابت‌ كننده‌ به‌ طور كلي‌ به‌ نوع‌ جراحت‌، قابليت‌هاي‌ سيستم‌ ثابت‌ كننده‌ و نظر جراح‌ بستگي‌ دارد. اين‌ وسايل‌ به‌ تنهايي‌ و يا به‌ همراه‌ گرافتهاي‌ استخواني‌ و نگهدارنده‌هاي‌ خارجي‌ مانند گچ‌ها يا بريسها (Braces)  مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرند.

 اولين‌ ثابت‌ كنندة‌ داخلي‌ ستون‌ فقرات‌ توسط‌ هادرا در سال‌ 1891 استفاده‌ شد. او از يك‌ سيم‌ مفتولي‌ براي‌ تثبيت‌ خلفي‌ صدمه‌ شكست‌ - جابجايي‌ مهره‌هاي‌ گردني‌ استفاده‌ نمود.

 تلاشهاي‌ گسترده‌اي‌ براي‌ پايداري‌ ستون‌ فقرات‌ توسط‌ جراحان‌ مختلف‌ در اوايل‌ سال‌ 1990 ميلادي‌ انجام‌ گرفت‌. استون‌ براي‌ اولين‌ بار يك‌ ميلة‌ فلزي‌ را براي‌ افزايش‌ پايداري‌ ستون‌ فقرات‌ به‌ كار برد. اولين‌ استفاده‌ جامع‌ از ثابت‌ كننده‌هاي‌ داخلي‌ بدون‌ به‌ كارگيري‌ از سيم‌ توسط‌ كينگ‌ در سال‌ 1984 انجام‌ شد. او از پيچ‌هايي‌ استفاده‌ نمود كه‌ بين‌ اتصالات‌ مفاصل‌ رويه‌اي‌ نصب‌ مي‌شدند و نرخ‌ ممزوج‌ شدن‌ را در منطقه‌ كمري‌ - خارجي‌ افزايش‌ مي‌دادند. بوچر در سال‌ 1959 و آندرو در سال‌ 1986 يك‌ روند مشابه‌ را نشان‌ دادند. ويلسون‌ در سال‌ 1952 از صفحات‌ فلزي‌ كه‌ توسط‌ يك‌ پيچ‌ به‌ زوائد خاري‌ محكم‌ مي‌شدند، استفاده‌ نمودند. آنها خصوصيات‌ بارز چنين‌ ثابت‌ كننده‌هاي‌ داخلي‌ را اينگونه‌ برشمردند:

 الف‌ - فراهم‌ آوردن‌ بي‌حركتي‌ مطلق‌ مهره‌هاي‌ آسيب‌ ديده‌ ماداميكه‌ عمل‌ ممزوج‌ شدن‌ در حال‌ روي‌ دادن‌ است‌.

 ب‌ - كوتاه‌ كردن‌ دوران‌ نقاهت‌

 ج‌ - كاهش‌ ناراحتي‌ها و عوارض‌ بعدي‌

 گزارشات‌ هرمينگتون‌ در سال‌ 1962 سرآغاز تكنيكهاي‌ جديد در مورد ثابت‌كننده‌هاي‌ داخلي‌ ستون‌ فقرات‌ بود. سيستم‌ هرينگتون‌ كاربرد خلفي‌ داشت‌ و از هوكهايي‌ استفاده‌ مي‌كرد كه‌ در اطراف‌ لاميناهاي‌ مهره‌ قرار مي‌گرفتند. كامليا از ثابت‌ كننده‌اي‌ استفاده‌ نمود كه‌ در آن‌ پيچ‌ها در داخل‌ پديكولها قرار مي‌گرفتند.

 از جمله‌ طبقه‌بندي‌هاي‌ ايمپلنت‌ها براساس‌ موقعيت‌ قرارگيري‌ ايمپلنت‌ها بر روي‌ مهره‌هاي‌ ستون‌ فقرات‌ مي‌باشد. ثابت‌ كننده‌هايي‌ كه‌ بر روي‌ جسم‌ مهره‌اي‌ قرار مي‌گيرند ثابت‌ كننده‌هاي‌ قدامي‌ و آنهايي‌ كه‌ بر روي‌ پديكولها، لاميناها و زوائد خاري‌ و عرضي‌ قرار مي‌گيرند ثابت‌ كننده‌هاي‌ خلفي‌ نام‌ دارند.

   کلینیک به آذین | لیپوساکشن | بادی جت | لیپوست | لیپوماتیک | مامو پلاستی | ابدومینوپلاستی | بوتاکس | اوزون تراپی | ازن تراپی | ازون تراپیازن درمانی | اوزون درمانی

{KomentoDisable}

مطالب اوزون تراپی

مطالب پزشکی

مطالب اوزون درمانی