تهران ، فرمانیه، اندرزگو
بعد از مرکز خرید سانا، بن بست سالاری ، پلاک 16 ، طبقه سوم ، (302)
02122398401
info@behazinclinic.com
شنبه - پنچ شنبه 15 الی 22
جمعه تعطیل

عوامل جنسیت و چاقی و تاثیر آن در آرتروپلاستی مفصل زانو

تاثیرات جنسیت و چاقی بر روی بیومکانیک راه رفتن قبل و 6 ماه بعد از آرتروپلاستی کامل مفصل زانو: یک مطالعه­ی طولی کوهورت

 

چکیده

پیش زمینه: بیومکانیک راه رفتن، جنسیت و چاقی می­تواند به ایجاد نتایج زیر حد بهینه[1]حاصل از آرتروپلاستی اولیه­ی کامل مفصل زانو منجر شود. اهداف این مطالعه عبارت بودند از: 1) تعیین اینکه آیا جنسیت و یا چاقی بر میزان تغییر در بیومکانیک راه رفتن قبل از عمل جراحی تا 6 ماه بعد از عمل جراحی تاثیر می­گذارد یا خیر 2) ارزیابی کنید که آیا راه رفتن در مردان و زنان بعد از آرتروپلاستی به حالت طبیعی برمی­گردد.

روش­ها: آنالیز سه بعدی راه رفتن بر روی 43 بیماری که تحت عمل جراحی آرتروپلاستی کل زانو برای درمان آرتروز زانو  قرار گرفته بودند (قبل از عمل جراحی و 6 ماه بعد از عمل جراحی در کلینیک درد ) و 40 فرد سالم بدون علامت، انجام شد. از مدل­های رگرسیون خطی پیچیده برای ارزیابی عواملی که بر تغییر بیومکانیک راه رفتن درون کوهورت آرتروپلاستی تاثیر می­گذارند؛ استفاده شد و اصطلاحات تعاملی برای ارزیابی اینکه آیا بیومکانیک راه رفتن بعد از عمل جراحی به حالت عادی بر می­گردد یا نه، گنجانده شدند.

یافته­ها: لحظه­ی اوج جنبش (p<0.001) و تکان (p<0.001) زانوی مرد، 6 ماه بعد از آرتروپلاستی کاهش یافت؛ در حالی که راه رفتن در زنان بعد از جراحی بدون تغییر باقی مانده بود. چاقی بر تغییرات راه رفتن در مردان یا زنان تاثیری نداشت. راه رفتن شرکت­کنندگان گروه آرتروپلاستی با زنان گروه کنترل بعد از جراحی به جز محدوده­ی حرکت صفحه ساجیتال زانو (p=0.003) تفاوتی نداشت؛ در حالی که مردان گروه آرتروپلاستی با گروه کنترل از نظر لحظه­ی اوج جنبش زانو (p = 0.011)، دامنه­ی حرکت زانو (p < 0.001) و لحظه­ی اوج خم شدن زانو (p < 0.001) تفاوت داشتند.

تفسیر: جنسیت اما نه چاقی بر تغییر در بیومکانیک راه رفتن بعد از آرتروپلاستی تاثیر می­گذارد. مردان الگوی راه رفتن غیر عادی را بعد از جراحی حفظ کردند؛ در حالی که زنان اینگونه نبودند. تحقیقات بیشتر باید عوارض طولانی­مدت ناهنجاری­های راه رفتن را که بعد از آرتروپلاستی در مردان دیده می­شود؛ تعیین کند.

 

کلمات کلیدی: استئوآرتریت زانو ، بیومکانیک، آنالیز حرکت، آرتروپلاستی کامل مفصل زانو، انحراف مفصل زانو به طرف خارج

 

  1. مقدمه

استئوآرتریت زانو (OA) اغلب نتیجه­ای از مرحله­ی آخر یک بیماری با علائمی است که دیگر نمی­توانند به صورت محافظه­کارانه مدیریت شوند؛ در نتیجه به آرتروپلاستی کامل مفصل زانو (TKA) نیاز دارند. با این حال، 20 درصد از بیماران گزارش می­­دهند که از تعویض مفصل زانوی خود ناراضی هستند که اغلب به دلیل عوارض ناشی از بازبینی TKA است. بازبینی­ها بعد از گذشت 5 سال، با سرعت 6 درصد رخ می­دهند و تقریبا نیمی از آنها به دلیل سستی و بی­ثباتی ایمپلنت است. بر این اساس، علاقه­ای به درک عواملی که بر پیامدهای TKA تاثیر می­گذارند؛ وجود دارد تا رضایت بیمار و طول عمر پروتز را بهبود دهند. قابل ذکر است؛ تغییر بیومکانیک راه رفتن مانند بارگذاری صفحه ساجیتال و فرونتال بزرگتر در مفصل زانو، با حرکت ایمپلنت مرتبط است و به همین دلیل بر روی تلاش­های تحقیقاتی کنونی تمرکز می­شود.

مطالعات زیادی به بررسی نحوه­ی تغییر بیومکانیک راه رفتن در صفحه­ی ساجیتال بعد از TKA پرداخته­اند؛ اما تعداد کمی از آنها بر روی صفحه­ی فرونتال تمرکز کرده­اند. این شگفت­آور است که بازگرداندن تنظیم طبیعی صفحه­ی فرونتال زانو، هدف اصلی TKA است که به دلیل تاثیر آن بر روی بارگذاری صفحه­ی فرونتال و خطر جراحی بازبینی است. مهم­تر از همه، زمان جنبش زانو قبل از عمل (KAM) با حرکت ایمپلنت درشت­نی[2]، 6 ماه بعد از TKA مرتبط شده است. بررسی سیستماتیک قبلی ما، تغییر در بیومکانیک راه رفتن را بعد از TKA تفسیر کرد و ناهماهنگی در یافته­های بدست آمده وجود داشت. به عنوان مثال، تنها دو مطالعه مقایسه کردند که آیا KAM بعد از آرتروپلاستی کامل زانو به حالت عادی برگشته است (به عنوان مثال، مشابه افراد سالم شده است) یا خیر؛ یکی از مطالعات (18) گزارش می­دهد که KAM بعد از آرتروپلاستی کامل زانو به حالت عادی برگشته و سایر یافته­ها متناقض باقی مانده­اند (19). علاوه بر این، تغییر در انحراف مفصل زانو که معیاری از تنظیم دینامیک صفحه­ی فرونتال است با درد زانو در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو و اوج KAM مرتبط است و تنها در یک مطالعه که بر روی 15 بیمار بعد از TKA انجام شده بود؛ مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه، کاهش قابل توجهی را در KAM یک سال بعد از TKA نشان داد. تحقیقات بیشتری باید برای درک چگونگی تغییر سینتیک و حرکت­شناسی صفحه­ی فرونتال بعد از TKA و اینکه آیا این پارامترها به حالت عادی بر می­گردند؛ انجام شود.

در حالی که تعدادی از عوامل با پیامدهای ضعیف­تر بعد از TKA مرتبط شده­اند؛ جنسیت و چاقی (شاخص توده­ی بدنی (BMI) بالاتر از 30 کیلوگرم/ متر مربع) به عنوان عوامل خطر خاص بیمار شناسایی شده­اند. جنسیت زن با افزایش درد و کاهش عملکرد، شش ماه بعد از TKA مرتبط شده است و جنسیت مرد با 8- 23 درصد افزایش خطر بازبینی TKA و مرگ و میر مرتبط است. چاقی با افزایش خطر از بین رفتن ایمپلنت و جراحی بازبینی TKA همراه است. این امکان وجود دارد که جنسیت و چاقی هر دو بر درجه­ی تغییر بیومکانیک راه رفتن بعد از TKA تاثیر بگذارند. تنها یک مطالعه بررسی کرد که آیا میزان تغییر در بیومکانیک راه رفتن بعد از TKA در دو جنسیت متفاوت است یا خیر و به این نتیجه دست یافت که جنسیت بر تغییر صفحه­ی فرونتال و ساجیتال یک سال بعد از TKA تاثیر می­گذارد. این امکان وجود دارد که به دلیل دشواری در دستیابی به تنظیم خنثی پروتز در طول جراحی، بیماران چاق به اندازه­ی افراد غیر چاق، بهبود در بیومکانیک راه رفتن را بعد از TKA تجربه نکنند. هیچ مطالعه­ای ارزیابی نکرده است که آیا چاقی بر تغییر در بیومکانیک راه رفتن بعد از TKA تاثیر می­گذارد یا خیر.

هدف اول این مطالعه تعیین این موضوع بود که آیا بیومکانیک صفحه­ی فرونتال و ساجیتال زانو، قبل از TKA تا 6 ماه بعد از TKA تغییر می­کند و اینکه آیا جنسیت یا چاقی بر میزان تغییر تاثیر می­گذارد یا خیر. هدف دوم این بود که با مقایسه­ی بیماران تحت TKA با افراد بدون علامت بررسی کنیم که آیا بیومکانیک صفحه­ی ساجیتال و فرونتال زانو، 6 ماه بعد از TKA به حالت عادی بازگشته است.

 

  1. روش­ها
    • طراحی مطالعه

این مطالعه اطلاعات شش ماهه حاصل از مطالعه­ی طولی کوهورت دو ساله که تغییر در پارامترهای منتخب بیومکانیک را بعد از جراحی TKA در افراد مبتلا به استئوآرتریت شدید زانو مورد بررسی قرار داد؛ ارائه می­دهد. یک مقایسه­ی مقطعی داخلی نیز بین کوهورت TKA در 6 ماه بعد از جراحی با افراد بدون علامت، انجام شد. یک پیگیری 6 ماهه به عنوان نقطه­ی زمانی موقت انتخاب شد؛ زیرا در این مدت بیشترین بهبود در عملکرد فیزیکی و محدوده­ی خم شدن زانو ایجاد می­شود و در این زمان به نقطه­ی اشباع می­رسد.

 

  • شرکت­کنندگان

بیمارانی که از مارس 2013 تا جولای 2015 در نوبت انجام آرتروپلاستی کامل مفصل زانو بودند؛ از طریق  لیست انتظار 5 جراح ارتوپد در بیمارستان سنت وینست در ملبورن استرالیا به کار گرفته شدند.

معیارهای ورود به مطالعه[3] عبارت بودند از: 1) TKA اولیه برای استئوآرتریت زانو. معیارهای خروج از مطالعه عبارت بودند از: 1) ناتوانی در ارائه رضایت آگاهانه 2) افرادی که بدون کمک، قادر به انجام آنالیز راه رفتن نبودند 3) تنظیم صفحه­ی کرونال بالاتر از 3 درجه سانتیگراد که به عنوان معیاری برای سیستم نظارت کامپیوتری در طول جراحی مورد استفاده قرار می­گیرد و 4) شاخص توده­ی بدنی (BMI) بالاتر از 36 کیلوگرم/ متر مربع به دلیل دشواری در آنالیز سه بعدی راه رفتن در چاقی شدید.

شرکت­کنندگان بدون علامت با سن 50 سال یا بیشتر بعد از اعمال معیارهای خروج از مطالعه بکار گرفته شدند: 1) سابقه­ی جراحی مفصل ران و زانو 2) شاخص توده­ی بدنی بالاتر از 36 کیلوگرم/ متر مربع 3) درد مفصل ران یا زانو در عرض 6 ماه گذشته یا 4) ناتوانی در ارائه­ی رضایت آگاهانه[4]. مجوز انجام این مطالعه از کمیته­ی اخلاق تحقیقات انسانی گرفته شد. تمام شرکت­کنندگان رضایت­نامه­ی کتبی آگاهانه را ارائه داده بودند.

 

  • روش­های جراحی و بعد از عمل جراحی

تمام بیماران یک پروتز صلیبی بدون محدودیت با استحکام کامل با پوشش کشکک زانو (طرح Press Fit Condylar Sigma، Depuy، جانسون& جانسون، شهر ورشو، IN) دریافت کردند. جزئیات بیشتر در مورد مراحل TKA را می­توان در مواد تکمیلی یافت. استفاده از توانبخشی بیمار بستری ثبت شد و بیماران به دو گروه تقسیم شدند: به صورت بله/ خیر.

 

  • آنالیز کمّی راه رفتن

داده­های حرکت­شناسی[5] (120 هرتز) با استفاده از سیستم ضبط حرکت Vicon (Vicon، آکسفورد، انگلستان) با دوربین­های 12 MX بدست آمدند؛ در حالی که داده­های نیروی واکنش زمین (1200 هرتز) با استفاده از دو صفحه­ی نیرو OR6-6-2000 ( Advanced Mechanical Technology، واتر تاون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا) به صورت همزمان ضبط شدند. مدل 8 قطعه­ای اندام تحتانی که از سوی دانشگاه غرب استرالیا ارائه شده بود؛ برای ارزیابی حرکت­شناسی و سینتیک مفصل اندام تحتانی مورد استفاده قرار گرفت. از یک کارآزمایی جابجایی خم شدن- باز شدن عملکردی زانو برای تعیین مراکز مفصل زانو در نرم­افزار متلب (Mathworks، Natick، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا) استفاده شد. معادلات هرینگتون برای تعیین مراکز مفصل ران استفاده شدند؛ زیرا بسیاری از بیماران قادر نبودند حرکات عملکردی مورد نیاز برای تعیین مراکز مفصل ران را انجام دهند. داده­های نشانگر با استفاده از یک فیلتر باترورث پایین گذار درجه دوم در 6 هرتز، فیلتر شدند. لحظات حرکت مفصل زانو با استفاده از دینامیک معکوس محاسبه شدند و در سیستم مختصات ناحیه­ی دیستال (ساق پا) بیان شدند. این لحظات بر اساس اندازه­ی بدن (وزن بدن  قد) در آنالیز آماری ما (به پاراگراف پایین نگاه کنید) تنظیم شدند.

شرکت­کنندگان به صورت پا برهنه با سرعت راحت در امتداد یک راهرو 10 متری بدون وسایل جانبی راه رفتند. سرعت پیاده­روی با استفاده از دو پرتو فوتو الکتریک که به فاصله­ی 4 متری از هم قرار گرفته بودند؛ اندازه­گیری شد. ثبات سرعت در طول کارآزمایی­ها به دلیل ناتوانی شدیدی که توسط شرکت­کنندگان TKA نشان داده شده بود؛ اجرا نشد. لحظات تماس کف پا با زمین و جدا شدن انگشتان پا از زمین[6] با استفاده از داده­های نیروی واکنش زمین شناسایی شدند و برای تعیین فاز ایستادن مورد استفاده قرار گرفتند.

 

  • متغیرهای اولیه­ی مورد نظر

متغیرهای حرکت­شناسی و سینتیک زانو شامل موارد زیر هستند: حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو، گشتاور فشار واروس- والگوس (همانطور که قبلا توضیح داده شد)، زاویه­ی اوج انحناء زانو در وضعیت ایستاده، محدوده‌ی حرکت صفحه­ی ساجیتال زانو، اوج KAM، افزایش KAM و اوج KFM (جدول 1).

 

  • شاخص­های توصیفی

میانگین سنی، BMI و نسبت­های جنسی محاسبه شدند. در کوهورت TKA، شاخص استئوآرتریت دانشگاه­های انتاریو غربی و مک مستر (WOMAC) برای توصیف علائم استئوآرتریت زانو مورد استفاده قرار گرفت و رادیوگراف­های حالت قدامی خلفی تحمل وزن پا برای ارزیابی تنظیم ایستایی زانو (قبل و بعد از عمل جراحی) استفاده شد. تنظیم ایستایی به صورت زاویه­ی بین دو نیمه میانی جانبی استخوان ران و درشت­نی، 10 سانتی­متر بالا یا پایین و نقطه­ی میانی خار درشت نی[7] اندازه­گیری شد.

 

اوزون تراپی

تماس با کلینیک