تهران ، فرمانیه، اندرزگو
بعد از مرکز خرید سانا، بن بست سالاری ، پلاک 16 ، طبقه سوم ، (302)
02122398401
info@behazinclinic.com
شنبه - پنچ شنبه 15 الی 22
جمعه تعطیل

عوامل جنسیت و چاقی و تاثیر آن در آرتروپلاستی قسمت دوم

تاثیرات جنسیت و چاقی بر روی بیومکانیک راه رفتن قبل و 6 ماه بعد از آرتروپلاستی کامل مفصل زانو: یک مطالعه­ی طولی کوهورت

 بخش دوم :

 

  • آنالیز آماری

آنالیزها در برنامه­ی Stata 14.1 با سطح آلفا 0.05 انجام شدند. آزمون­های T و مربع کای به عنوان تست­های مناسب برای مقایسه­ی داده­های جمعیت­شناختی مورد استفاده قرار گرفتند. برای ارزیابی اینکه آیا بیومکانیک راه رفتن، 6 ماه بعد از TKA تغییر می­کند یا نه و آیا جنسیت یا چاقی بر مقدار تغییر تاثیر می­گذارد یا خیر، مدل­های رگرسیون خطی متفاوتی برای محاسبه­ی شباهت معیارهای قبل و بعد از عمل جراحی در بیماران ارائه شد. برای تمام معیارهای بیومکانیک، مدل­ها شامل برهمکنش­های سه جانبه بین زمان (قبل از عمل جراحی در برابر بعد از عمل جراحی)، جنسیت (مرد در برابر زن) و چاقی (خیر/ بله BMI  30 کیلوگرم/ میلی­متر) بودند و تمام برهمکنش­های دو جانبه و اثرات اصلی از ابتدا در این مدل­ها گنجانده شدند. برهمکنش‌های سه جانبه چنانچه مقدار p آزمون والد[1]بالاتر از 0.1 بود؛ حذف می­شدند. سپس مدل­هایی با برهمکنش­های دوجانبه با مدل­های نهایی شامل تمام اثرات مهم و تمام برهمکنش­های دوجانبه تطبیق داده شدند. تمام آنالیزها با استفاده از توانبخشی بیماران بستری (بله/ خیر) و سرعت نرمال­سازی شده راه رفتن به عنوان متغیرهای کمکی[2]انجام شدند. سرعت نرمال­سازی شده راه رفتن با استفاده از  محاسبه شد؛ در این معادله N سرعت نرمال­سازی شده بود، V سرعت واقعی بر حسب متر/ ثانیه، g 9.81 بر حسب m/S2 و L طول پا بر حسب متر است. مدل­ها شامل لحظاتی بود که برای مقادیر وزن نسبت به اندازه­ی بدن تنظیم شده بود. مفروضات حالت عادی خطی بودن و واریانس همسانی[3]زیر واحدها با استفاده از طرح زیر واحدها مورد بررسی قرار گرفتند.

به منظور ارزیابی اینکه آیا بیومکانیک راه رفتن 6 ماه بعد از TKA به حالت عادی برمی­گردد و آیا جنسیت بر بیومکانیک تاثیر می­گذارد؛ مدل­های رگرسیون خطی برای هر نتیجه تطبیق داده شدند. تاثیر چاقی بر روی بازگشت راه رفتن به حالت عادی در این مدل مورد بررسی قرار نگرفته است؛ زیرا افراد کمی در گروه کنترل چاق بودند. مدل­ها شامل اصطلاحاتی برای جنسیت، گروه (TKA در برابر گروه کنترل) و ترکیب بین این اصطلاحات بودند؛ علاوه بر این سن، BMI و سرعت نرمال سازی شده­ی راه رفتن را به عنوان متغیرهای کمکی شامل می­شدند. مدل­ها شامل لحظاتی بود که برای افزایش وزن تنظیم شده بودند.

 

  1. نتایج
    • شرکت­کنندگان

در طول مرحله­ی جمع­آوری داده­ها، 359 بیمار که در نوبت آرتروپلاستی کامل مفصل زانو قرار داشتند؛ در این مطالعه شرکت کردند. از این تعداد، 63 بیمار تحت عمل TKA معیارهای مطالعه را داشتند و رضایت آگاهانه را ارائه دادند که 43 نفر از آنها داده­های مربوط به راه­ رفتن در حالت پایه و 6 ماه پیگیری را داشتند. هیچ تفاوت معناداری در داده­های جمعیت­شناختی افرادی که برای انجام تست پیگیری مراجعه کرده بودند و افرادی که مراجعه نکرده بودند؛ وجود نداشت (داده­ها نشان داده نشده­اند). 40 شرکت­کننده­ی بدون علامت نیز گنجانده شدند. شرکت­کنندگان بعد از TKA بهبود در امتیاز درد WOMAC، عملکرد و سختی را تجربه کردند و با جراحی به تنظیم خنثی زانو دست یافتند (جدول 2). قبل از عمل جراحی، مردان نسبت به زنان توده­ی بدنی بالاتر و انحراف بیشتر رو به خارج زانو را داشتند؛ در حالی که به غیر از BMI و توده­ی بدنی، هیچ تفاوتی بین کوهورت چاقی وجود نداشت. زنان کمی بیشتری در کوهورت TKA در مقایسه با گروه کنترل حضور داشتند و بیماران تقریبا 10 سال مسن­تر بودند، اندکی آهسته­تر راه می­رفتند و BMI تقریبا 5 کیلوگرم/ متر مربع بالاتر داشتند. 25 (57 درصد) نفر از بیماران در کوهورت TKA به عنوان افراد چاق طبقه­بندی شدند؛ در حالی که فقط 2 نفر (5 درصد) از افراد گروه کنترل چاق بودند.

جدول 2

مشخصات جمعیت شناختی گروه­های تحت عمل جراحی و کنترل؛ داده­ها به صورت میانگین (SD) گزارش شده­اند.

نکته: BMI: شاخص توده­ی بدنی؛ M= مرد؛ F= زن؛ WOMAC= شاخص استئوآرتریت دانشگاه­های انتاریو غربی و مک مستر که در آن امتیازهای بالاتر، علائم بدتر را نشان می­دهد (محدوده­ی درد 20-0، محدوده­ی سختی WOMAC 8-0؛ محدوده­ی عملکرد WOMAC 68-0). مقادیر p بر اساس آزمون t برای متغیرهای پیوسته و آزمون مربع کای برای جنسیت گزارش شده است.

 aمقادیر ثبت شده در حالت پایه.

bتنظیم استاتیک مثبت، نشان­دهنده­ی انحراف زانو به طرف خارج است.

 

  • تغییر در بیومکانیک راه رفتن توسط آرتروپلاستی کامل مفصل زانو

هیچ شواهدی از تعامل سه جانبه­ی بین جنسیت، چاقی و زمان (قبل و بعد از TKA) برای هر یک از متغیرهای راه رفتن وجود نداشت؛ با این حال، تعاملات معنادار از نظر آماری (p<0.1) بین زمان و جنسیت برای حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو، اوج KAM و افزایش KAM دیده شد. بنابراین، جدول 3 تغییرات بیومکانیک راه رفتن را قبل و بعد از TKA در مردان و زنان نشان می­دهد؛ البته این تغییرات توسط چاقی ایجاد نشده بودند. مردان در مقایسه با زنان، کاهش بیشتری را در حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو (-5.7 درجه، 95 درصد CIs، 9.5-، 1.9-) تجربه کردند. مردان همچنین میانگین کاهش 15.5 Nm (95 درصد CIs، 24.0- و 6.9-) را برای اوج KAM و کاهش 8.5- Nm.s (95 درصد CIs، 12.6-، 4.4-) برای افزایش KAM تجربه کردند. این متغیرها در زنان به طور معناداری تغییر نکردند. هیچ تغییر معناداری در سایر متغیرها بعد از TKA برای مردان یا زنان وجود نداشت.

 

جدول 3

تغییرات در بیومکانیک راه رفتن قبل و بعد از TKA در بین مردان و زنان. داده­ها به صورت میانگین (SD) یا تفاوت میانگین (95 درصد CI) گزارش شده­اند؛ مگر اینکه نشان داده شوند. نتایج بر اساس تغییر در سرعت نرمال سازی شده راه رفتن، وضعیت توانبخشی بیماران بستری، وضعیت چاقی و وزن و قد (برای داده­های لحظه­ای) تنظیم شده­اند.

ROM= محدوده­ی حرکت؛ KFM= لحظه­ی خم شدن زانو؛ KAM= لحظه­ی جنبش زانو؛ TKA= آرتروپلاستی کامل مفصل زانو.

a مقادیر منفی کاهش تمام متغیرها را از قبل از TKA تا بعد از TKA نشان می­دهد. مقادیر میانگین منفی برای حرکت­شناسی صفحه فرونتال نشان­دهنده­ی انحراف زانو به طرف داخل و حرکت­شناسی منفی صفحه ساجیتال، باز شدن زانو را نشان می­دهد. bمدل­هایی که در این جدول ارائه شده­اند؛ اثر اصلی را برای چاقی شامل نمی­شوند. c مقادیر p تعامل برای برهمکنش بین جنسیت و زمان ویزیت (ارزیابی­های قبل و بعد از عمل جراحی) بر اساس آزمون والد.

  • بازگشت به بیومکانیک راه رفتن طبیعی بعد از آرتروپلاستی کامل مفصل زانو

جدول 4 مقایسه­ی بین گروه­های بعد از عمل TKA و کنترل را بر اساس جنسیت نشان می­دهد. تعامل معنادار از لحاظ آماری بین جنسیت و گروه (p<0.1) برای حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو، اوج KAM و اوج KFM مشاهده شد. نتایج نشان دادند که حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو شرکت­کنندگان مرد بعد از عمل TKA تفاوت معناداری با مردان گروه کنترل نداشت. با این حال، این تفاوت در حداکثر زاویه­ی واروس- والگوس زانو بین شرکت­کنندگان مرد بعد از عمل TKA و مردان گروه کنترل نسبت به تفاوتی که بین شرکت­کنندگان زن بعد از TKA و زنان گروه کنترل (مردان: 2.7-، 95 درصد CIs، 5.6-، 0.1؛ زنان: 1.4، 95 درصد CIs 1.8-، 4.7؛ تعامل p=0.02) دیده می­شود؛ به طور معناداری بیشتر بود.

 

 

 

 

 

 

اوزون تراپی

تماس با کلینیک